Köksüz bir fidan nasıl hayata tutunamayıp bir çınar olamıyorsa, köklerinden koparılan bir millette geleceğini kurgulayamaz. Son iki yüzyıldır köklerimizden koparılma çalışmalarına büyük bir direnç göstererek bugünlere geldik. Önemli olan bundan sonraki süreçte nereye ve nasıl varacağımızdır. Kökünden utanıp farklı olduğunu gösterme pahasına kendimizden taviz verdiğimizde menzile varmamız imkansız hale gelir. Köklerinden utananlar iki cami arasında olup binamaz olanlara benzerler ve kaybetmeleri mukadder olur. Köklerimizden utanma yerine ona tutunma ve yükselme vakti gelmiş ve geçmiştir.